Psychoterapia psychodynamiczna została opracowana na podstawie dorobku współczesnej psychiatrii oraz uznanych koncepcji psychoanalitycznych. W wyjaśnianiu trudności kluczową rolę przypisuje się tu wpływowi nieświadomych procesów psychicznych, potrzeb, konfliktów wewnętrznych, sposobów interpretowania rzeczywistości oraz wzorców relacji interpersonalnych.
Psychoterapia psychodynamiczna jest metodą leczenia polegającą na zwiększaniu świadomości własnych myśli i uczuć w kontakcie z samym sobą i w związkach z innymi. Czynnikiem leczącym w terapii jest relacja terapeutyczna, która rozwija się między terapeutą a pacjentem. Terapeuta “podążając” za dynamiką przeżyć psychicznych pacjenta pomaga mu lepiej zrozumieć motywy jego działań, wewnętrzne konflikty i pragnienia oraz to, w jaki sposób buduje relacje z innymi i jak funkcjonuje w świecie.
Proces terapeutyczny daje możliwość nie tylko zbadania, ale również zmiany problematycznego wzorca zachowania człowieka. Dostarczając nowego rozumienia jego rzeczywistości wewnętrznej i zewnętrznej umożliwia uzyskanie trwałych zmian w funkcjonowaniu psychicznym i społecznym, a tym samym przyczynia się do lepszego funkcjonowania osoby w różnych sferach jej życia.
Pierwsze spotkania mają charakter konsultacyjno-diagnostyczny. Terapeuta stawia hipotezy dotyczące życia psychicznego pacjenta, uwzględniając treści wnoszone przez niego podczas sesji, dane biograficzne i dynamikę relacji terapeutycznej. Spotkania z psychoterapeutą odbywają sią raz lub dwa razy w tygodniu, zależnie od ustalonego kontraktu, uwzględniając nasilenie trudności i możliwości pacjenta. Czas trwania psychoterapii uzależniony jest od zgłaszanych problemów i określonych wspólnie z terapeutą celów, waha sie od kilkunastu miesięcy (terapia krótkoterminowa) do kilku lat (terapia długoterminowa).
Psychoterapeutyczne wsparcie okołoporodowe– przeznaczone dla rodziców niemowląt, osób spodziewających się dziecka oraz tych, które starają się o dziecko.
Pojawienie się dziecka to dla jego rodziców czas pełen emocji. Oprócz spodziewanej radości może budzić w rodzicach nieznane dotąd pragnienia, niepokoje i lęki. Mogą pojawić się nagłe zmiany nastroju, poczucie przytłoczenia, dojmujące uczucie smutku, złości, osamotnienia, bezradności, poczucie winy. Często trudno im się przyjrzeć i je zrozumieć, gdy cała uwaga skupia się na opiece nad małym człowiekiem.
Czasami to konkretne zachowanie dziecka, niepokojące objawy, takie jak nieutulony płacz, problemy z karmieniem czy spaniem, lęki separacyjne, opóźniony rozwój komunikacji, zachowania lękowe lub agresywne bardzo martwią jego rodziców. Wzajemna zależność między matką i ojcem a dzieckiem sprawia, że najskuteczniejszym sposobem interwencji w przypadku objawów małego dziecka (do 3.roku życia), jest psychoterapia relacji niemowlę-rodzic (rodzice), umożliwiająca przyjrzenie się ich wzajemnej relacji. W czasie takich sesji uwagą i opieką psychoterapeuty objęte jest zarówno dziecko, jak i rodzic, co umożliwia opiekunowi zrozumienie komunikatów dziecka i uzyskanie lepszego wglądu i zrozumienia emocji, potrzeb i sposobów radzenia sobie zarówno dziecka, jak i własnych. W ramach pracy z rodzicami i dzieckiem omawiane są min. tematy takie, jak sposób przeżywania przez rodzica swojej obecnej roli, sposób przeżywania swojego dzieciństwa i to w jaki sposób wpływa to na obecną relację z dzieckiem. Takie wczesne interwencje psychoterapeutyczne obejmują zwykle kilka-kilkanaście spotkań.
Ze wsparcia okołoporodowego mogą także skorzystać mamy, którym w wyniku różnych okoliczności może być trudno doświadczać macierzyństwa, borykające się np. z:
- problemami w relacji z partnerem,
- lękiem, smutkiem czy złością związanymi m.in. z utratą niezależności,
- trudnym porodem i/lub przebiegiem ciąży,
- wcześniejszymi trudnymi doświadczeniami lub trudnymi relacjami,
- trudnymi relacjami ze swoimi rodzicami,
- trudnościami w określeniu siebie jako rodzica, brakiem poczucia pewności siebie, obawami związanymi z brakiem kompetencji,
- obawami o zdrowie i życie swoje lub dziecka,
- poczuciem osamotnienia, bycia niezrozumianą.
Częstotliwość i długość trwania pomocy jest ustalana indywidualnie. Terapia poprzedzona jest konsultacją i ustaleniem celów terapii a także kontraktu dotyczącego współpracy. Taki rodzaj wsparcia może być też kontynuowany jako psychoterapia indywidualna.
Wsparcie psychologiczne/pomoc psychologiczna– to krótkoterminowa forma pracy, dająca przestrzeń do wyrażania uczuć związanych z trudną, czasem wręcz kryzysową sytuacją bez pracy nad zmianą mechanizmów psychicznych. Pozwala obniżyć poziom stresu lub nabyć umiejętność lepszego radzenia sobie z nim. Psycholog towarzyszy klientowi w szukaniu rozwiązań, pomaga rozpoznać i uporządkować emocje, odkryć i wzmocnić jego zasoby, zidentyfikowac obszary kontroli i czynniki utrudniające.
Konsultacje rodzicielskie/wychowawcze– Pomocne, kiedy jako rodzic napotykasz na trudności związane z wychowywaniem dzieci czy w relacji z dziećmi lub też chcesz pomóc swoim dzieciom przezwyciężyć problemy, na które one same napotykają w swoim rozwoju, relacjach, zadaniach rozwojowych. Pierwszy etap to diagnoza sytuacji rodziny i dziecka i stworzenie hipotezy dotyczącej źródła zaistniałych problemów. Psycholog pomaga wypracować konkretne sposoby radzenia sobie i wspiera rodziców w ich przeżyciach, relacjach i pełnionych rolach.